De pracht van de woestijn

In de lente van 2018 benaderde Marijke me, een vrouw die al een tijd bij mij yogalessen volgde. Ze vroeg me of ik met haar reisagentschap in Marokko een yogaretreat wilde leiden te midden van de woestijn. De vraag overviel me wat omdat ik in mijn doelen voor 2018 had opgeschreven dat ik in dat jaar mijn eerste yogaretreat wilde organiseren. Gaandeweg doorheen het jaar voelde ik me nog niet helemaal klaar voor die hele organisatie ervan. Ik merkte ook in datzelfde jaar dat ik nood had aan meer avontuur. Ik wilde reizen en dingen ontdekken maar mijn leven en zeker het eerste jaar als fulltime zelfstandige liet dat niet echt toe. De yogaretreat in de woestijn was mijn grote kans om het avontuur op te zoeken en te ervaren hoe het zou zijn om les te geven op een retreat. Ik zei dus volmondig ‘ja’!

d33e6b2c-5d01-47e9-beaa-36a820d09dab

Eerlijk gezegd had ik er geen hoge verwachtingen van omdat ik ook al vaker had gehoord van andere teachers dat het een heel vermoeiende ervaring kan zijn. Bovendien zouden we in tenten slapen bij temperaturen die ’s nachts tot het vriespunt konden gaan. De koude en ik zijn namelijk geen goede match.

img_5741

Doorheen de jaren ben ik hard veranderd. Echt angst om te falen of een slechte ervaring mee te maken heb ik niet meer. Ik tracht telkens te kijken naar wat een situatie me kan bijbrengen. Als het een slechte ervaring zou zijn, zou ik er tenminste iets uit leren.

Het tegendeel was waar. Ik had een fantastische ervaring. Een groep die heel open was waarin iedereen zichzelf kon zijn, elke dag uren zon op je gezicht, wondermooie sterrenhemels en heerlijk vers klaargemaakt eten. Wat ik ook absoluut heerlijk vond, was dat de retreaters voor zichzelf rust opzochten en dat niemand zich hoefde te verantwoorden als die er even alleen op uit trok. Tussen het lesgeven door werkte ik nog wat aan mijn lesvoorbereidingen of las ik een boek in alle rust tussen de duinen. De laatste drie dagen kwam dit alles pas echt helemaal binnen. Ik merkt hoe de woestijn me een diepe rust bracht en hoe heerlijk het is wanneer ik gewoon mezelf ben. Ik besefte weer wat een enorme geluksvogel ik ben en hoe weinig miserie ik momenteel in mijn leven ken. Dan en daar besliste ik dat ik dit vaker wil doen. Voor anderen en voor mezelf. Hierin heb ik op de reis ook een bondgenoot gevonden. Later meer daarover! Ik kan je alleen maar beloven dat er veel spannende dingen aankomen.

Wie door al dit moois niet meer kan wachten om samen met mij de woestijn in te trekken kan zich alvast inschrijven voor de volgende retreat eind oktober. Alle info vind je op de retreat pagina. Psst, in oktober is het ’s nachts veel warmer (ronde de vijftien graden) en zijn de temperaturen ook overdag hoger (rond de dertig graden). Just saying…

f8e4d769-e66c-4b7c-9e49-8ad2f01df2ed

Geef een reactie