Hoe ik yoga vond of hoe yoga mij vond

Tien jaar geleden begon ik een regelmatige yoga practice, maar eigenlijk kwam mijn eerste aanraking met yoga nog veel vroeger. Op veertienjarige leeftijd maakte ik voor het eerst kennis met deze geweldige manier van bewegen. Mijn klasleraar gaf ons op de jaarlijkse sportdag een introductie en ik was meteen verkocht. Nog nooit in mijn leven had ik een gelijkaardig gevoel ervaren. Het was een gevoel van totale ontspanning en loslating. Hoewel ik er zo enorm veel deugd aan had, gaf ik niet graag toe dat ik het fijn vond want ik vond de leraar maar niks. Hij was ook mijn klastitularis en gaf me regelmatig de opmerking dat mijn punten matig waren en dat ik de perfectie moest nastreven. Je kan al raden dat dat niet strookte met mijn idee.

De jaren die volgden waren geen gelukkige jaren. Ik zat niet goed in mijn vel, voelde me absoluut niet op mijn plaats in het schoolsysteem en voelde me veel ouder dan de andere leerlingen in mijn klas. Thuis was ook er vanalles gaande waardoor ik nog meer spanning ervaarde. De stress begon steeds meer te overheersen en zorgde voor rugpijn en spanningshoofdpijn. In mijn studententijd kwam daar ook nog eens chronische hyperventilatie bij. Om maar te zeggen wat stress met je doet! Ik ging fitnessen om me beter te voelen, maar de spanning bouwde steeds hoger op. Ik kende het verschil niet tussen opspannen en ontspannen. Op een dag ontdekte ik dat waar ik toen ging fitnessen ook yogalessen werden aangeboden. Het was power yoga of vinyasa, “ideaal” dacht ik want ik wilde een getraind lichaam. Ik voelde meteen dat yoga ‘anders’ was. Dat ik er meer uithaalde dan uit de fitness. Ik ging elke week zonder fout naar de les. De spierspanning bleef echter heel erg aanwezig en ik merkte dat yoga vaak ook pijn deed en absoluut niet comfortabel aanvoelde. Gewoon al in downward facing dog mijn been omhoog brengen en daar houden vond ik een hel. Laat staan de vooroverbuigingen en heupopeners. Toch was er iets dat me daar hield. Ik noem het nu de ‘yoga vibe’, het stukje mindfulness dat ik niet kon vinden op de loopband.

Toen ik ging verder studeren besliste ik om voltijds op mijn kot in Leuven te gaan wonen omdat de thuissituatie onhoudbaar werd. Daar kwam ik dan in aanraking met hatha yoga. Veel meer mijn ding! Ik vond ook al net dat ietsje meer ontspanning, maar het bleef hard werken. Wanneer ik wilde kon ik snel even uitchecken en luisteren naar de muziek die aan het zwembad werd gespeeld en luid genoeg weerklonk in de yogazaal. Dan moest ik niet te veel voelen, want daar was ik niet goed in. Omdat de lessen na verloop van tijd te weinig uitdaging gaven, ging ik op zoek naar lessen voor gevorderden en kwam ik terecht bij de eerste studio waar ik ooit zelf zou lesgeven. Ik herinner me nog heel goed dat allereerste moment dat ik de ruimte binnenstapte. Er hing zo’n gek oosters sfeertje en ik had meteen het gevoel dat ik de fitness miste. Ik wilde geen wierook en gekke mantra’s luisteren. Ik wilde Coldplay horen en andere poppy songs, want dat kende ik. Dit vond ik allemaal wat te spiritueel. Maar ik bleef en ik vond mijn uitdaging. Ik deed houdingen die ik nooit eerder had gedaan. En de leerkracht intrigeerde me zo. De volgende week was ik er weer, bescheiden op mijn matje op de achterste rij. De leerkracht zei vanalles over wat onze geest met ons doet en hoe onze gedachten ons belemmeren in wat we lichamelijk kunnen. Zo gek allemaal?! Waarom konden we niet ‘gewoon yoga’ doen? Ik merkte ook dat ik in bepaalde houdingen zoals heupopeners gecombineerd met een vooroverbuiging werd overmand door emoties. Alsof ik het niet kon dragen en gewoon wilde weg rennen. Dat deed ik natuurlijk niet want wat zouden de mensen wel niet van me denken? Vele avonden kwam ik thuis in een sombere stemming met een uitgeput lichaam. Dat lichaamswerk en dat voelen was soms zo zwaar. Zeker als je dat nooit eerder in je leven hebt gedaan en altijd maar voort peerde. Beetje bij beetje begon ik me beter te voelen. Stapje voor stapje. Ik begon dingen te begrijpen en mijn interesse in het filosofische aspect werd groter. Die geest was echt wel interessant en ook een grote boosdoener in mijn leven. Ik leefde namelijk constant in mijn hoofd, altijd maar denken en denken. En ik keek op naar die leerkracht die me op korte tijd zoveel had bijgebracht. Enkele maanden later hoorde ik dat de studio in Leuven een teacher training zou organiseren. Ik dacht toen dat ik er helemaal nog niet klaar voor was, maar wilde er toch even iets over vragen. En nog voor ik de vraag had gesteld, vertelde de leerkracht me dat de training helemaal iets voor mij zou zijn. Fast forward naar vandaag, al twee en een half jaar zelf aan het lesgeven.

Ik vertel dit omdat ik weet hoe moeilijk velen het hebben in hun eerste yogalessen of zelfs zoals mij in hun eerste jaren. Nu weet je dat het voor mij allesbehalve gemakkelijk was. En dat yoga een weg is die je aflegt waar geen eindpunt is. Dat er enorm veel te ontdekken is. Maar ook dat het zo de moeite waard is.

Photo by Natalie Collins on Unsplash

Minder stress meer flow

De Hongaars-Amerikaanse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi is de grondlegger van het concept ‘flow’ en heeft er jarenlang onderzoek naar gedaan. Volgens hem is dit concept het geheim van een gelukkig leven. Flow is een toestand waarbij iemand met volle aandacht opgaat in een bepaalde activiteit zoals werk, spel of de creatie van kunst. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat mensen die regelmatig in flow verkeren, zich gelukkiger voelen. Ik heb dit gevoel vaak wanneer ik lesgeef of een workshop rond stress of burn-out coaching aan het voorbereiden ben. De uren vliegen dan voorbij en voor ik het weet is de dag alweer om. Ik voel me dan zo geïnspireerd en kan met een voldaan gevoel gaan slapen. Het is natuurlijk heel fijn als je deze flow ook in je werk kan vinden. Je zal merken dat bepaalde taken je al sneller in de flow brengen dan andere taken. Voel je dit niet in je werk, durf jezelf dan eens bevragen of dit echt de job is waarin je wil blijven. Of maak gewoon meer tijd voor je hobby en beleef je flow na je werkuren.

Ga eens na bij jezelf of je soms gelijkaardige momenten beleeft. En hoe vaak beleef je deze? Elke week of dagelijks? Hier enkel tips om jezelf meer in de flow te krijgen.

  • Ga op zoek naar jouw passie. In welke activiteit kan je volledig opgaan zodat je ook de tijd vergeet? Wat zou je doen als geld geen probleem zou zijn? Ik weet bijvoorbeeld dat ook al win ik de EuroMillions ik nog steeds zou les geven.
  • Lees dagelijks inspirerende boeken in het domein van jouw passie. Momenteel ben ik het boek ‘Thrive’ van Arianna Huffington aan het lezen. Dit boek gaat over hoe bedrijven en individuen kunnen kiezen voor een groter welzijn van hun werknemers en voor zichzelf. Elke dag lees ik enkele pagina’s in dit boek en dan begint als snel de inspiratie te stromen.
  • Mediteer! Zoek elke dag de stilte op, al is het voor enkele minuten. Op die manier leer je jezelf veel beter kennen en kom je te weten wat jouw klokje doet tikken.
  • Zet je gsm op stil of leg die in een andere kamer. Lees geen binnenkomende e-mails en ga vooral niet multitasken. Zorg ervoor dat je volledige concentratie naar deze actitviteit gaat.

Lukt het je niet om jouw passie te ontdekken of geraak je niet in de flow ondanks deze tips? Kom dan eens op gesprek op mijn kantoor in Leuven. Als stress en burn-out coach help ik mensen verder om net dat beetje meer geluk te vinden.

Photo by Jeremy Bishop on Unsplash